وضعیت عجیب منچستریونایتد و انتقادات از مدیریت باشگاه

منچستریونایتد در حال حاضر در وضعیتی عجیب و غریب قرار دارد. آیا واقعاً یک مربی منچستریونایتد می‌تواند در دوران تعطیلات بین‌المللی در منطقه سقوط بماند؟

تماشای دو نفر در جایگاه که به خاطر تساوی ۴-۴ جشن می‌گرفتند، مرا به یاد یکی از صحنه‌های مورد علاقه‌ام از فیلم «بارتون فینک» ساخته برادران کوئن انداخت. در این فیلم، بارتون فینک، یک نمایشنامه‌نویس که با مشکل نویسندگی مواجه است، با نویسنده‌ای افسانه‌ای به نام W.P. Mayhew ملاقات می‌کند که در حال مستی و استفراغ در توالت است. بارتون به شدت به الهام نیاز دارد و به خانه مایهو می‌رود، اما متوجه می‌شود که او دیگر هیچ چیزی نمی‌نویسد و فقط مشغول نوشیدن و آزار همسرش است.

بارتون از این وضعیت ناراحت می‌شود و مایهو به او می‌گوید: «من به عشق خود پول می‌دهم و او با ترحم به من پاسخ می‌دهد. بدترین نوع سکه‌ای که وجود دارد…» حالا نمی‌دانم چرا این صحنه به ذهنم آمد، اما به نوعی می‌توان آن را به وضعیت کنونی منچستریونایتد تشبیه کرد. ما طرفداران در اینجا بازی می‌شویم و همه از این وضعیت بهره‌مند می‌شوند، در حالی که ما فقط ترحم دریافت می‌کنیم.

تصور کنید: مالکان می‌توانند دارایی «عملکردی» خود را حفظ کنند، مربیان شغل خود را نگه می‌دارند، بازیکنان حقوق‌های کلان خود را دریافت می‌کنند و حامیان و تولیدکنندگان لباس از این وضعیت لذت می‌برند. طرفداران رقیب از شوخی‌های بی‌پایان خود بهره‌مند می‌شوند و رسانه‌ها و تولیدکنندگان محتوا به نیازهای خود پاسخ می‌دهند. در حالی که ما طرفداران فقط ترحم دریافت می‌کنیم.

یک شکست ۲-۴ امروز می‌توانست به مراتب برای آینده ما مفیدتر باشد و ما حتی نمی‌توانیم این را هم به دست آوریم. ما در حال حاضر در رده ۱۸ جدول هستیم و فقط یک امتیاز با بدترین تیم لیگ برتر فاصله داریم و مقامات در جایگاه نشسته‌اند و جشن می‌گیرند؟

مدیریت منچستریونایتد به طرز عجیبی خود را در موقعیتی غیرممکن قرار داده است. اگر حالا کاریک را اخراج کنند، باشگاه به هرج و مرج بیشتری فرو می‌رود. اگر او را اخراج نکنند، به آنفیلد می‌روند و تقریباً مطمئن هستند که با نمایش‌های ضعیف بیشتری مواجه خواهند شد که آنها را به منطقه سقوط کشانده است. واقعاً چه وضعیتی است!