آرسنال از تئوری‌های توطئه ضد منچسترسیتی رهایی یافت

در طول بازی، آرسنال تنها یک “اما” بزرگ فاصله داشت تا هواداران این تیم در شبکه‌های اجتماعی به رقبای خود پاسخ دهند و بگویند که لیگ برتر تمام تلاش خود را می‌کند تا آرسنال را به قهرمانی برساند و مانع از موفقیت منچسترسیتی شود.

آرسنال در نیمه اول مقابل هال سیتی به طور معمول کند و بی‌روح بود و نتوانست حتی یک شوت به سمت دروازه ثبت کند. در دقیقه ۴۳، داور فارای هالام به مانیتور رفت تا به یک کشیدگی پیراهن بر روی کای هاورتز در محوطه جریمه حریف نگاه کند. این کشیدگی کاملاً واضح بود، اگرچه به اندازه کشیدگی جوریان تیمبر بر روی الکساندر ایزاک در هفته گذشته واضح نبود. در واقع، هاورتز به هیچ وجه به توپ نزدیک نمی‌شد چرا که توپ به سمت خطر منحرف شده بود.

ایزاک اگر از نوع بازیکن‌هایی بود که به این مسائل اهمیت می‌دهد، باید به خاطر تفاوت بین این دو حادثه خود را سرزنش می‌کرد، چرا که هاورتز به زمین افتاد و او این کار را نکرد. هالام از طریق هدفون به تماشاگران اعلام کرد که “یک تخلف در نگه‌داشتن انجام شده است” که با تشویق هواداران آرسنال همراه شد، اما بلافاصله افزود: “اما، بازیکن آرسنال در موقعیت آفساید بود”.

این موضوع باعث سردرگمی شد زیرا هاورتز واقعاً در موقعیت آفساید واضحی قرار داشت. با این حال، عدم وضوح در قوانین می‌تواند منجر به این شود که تفسیر متفاوتی از این موقعیت وجود داشته باشد و ممکن بود پنالتی به آرسنال داده شود چرا که بازیکن آرسنال در زمان کشیدگی پیراهن درگیر بازی نبود و بنابراین نباید جریمه می‌شد.

در هر صورت، ما از این که پنالتی به دلیل تصمیم آفساید داده نشد، خوشحالیم و منتظر هستیم تا میکل آرتتا توضیح دهد چرا در کنار زمین از تصمیم صحیحی که گرفته شد، این‌قدر عصبانی بود در حالی که تیمبر از یک کشیدگی پیراهن واضح‌تر در هفته گذشته مجازات نشد.

خوشبختانه برای کسانی که امیدوار بودند از تئوری‌پردازان توطئه کمتر بشنوند، پنالتی به دلیل تصمیم آفساید داده نشد و اگر هم داده می‌شد، لحظه تعیین‌کننده بازی نمی‌بود زیرا آرسنال در نیمه دوم با تلاش و کوشش موفق به پیروزی شد.

آرسنال در نیمه دوم به مراتب بهتر از هال سیتی عمل کرد که پس از ۷۰ دقیقه کاملاً خسته به نظر می‌رسید. به‌طور کلی، هیچ بازیکن آرسنال بیشتر از نونی مادوئکه نماد پایداری و تلاش این تیم نیست. او ممکن است تصمیمات اشتباهی بگیرد، شوت‌هایش را خراب کند و پاس‌هایش را به خوبی ارسال نکند، اما همچنان به تلاش خود ادامه می‌دهد تا بالاخره موفق شود.

شوت او به سمت دروازه به خوبی زده شد و در حالی که کنتستانتینوس تزلکاس باید از این که توپ را به جای دور کردن به سمت خطر بازگرداند، ناامید می‌شد، حس اجتناب‌ناپذیری در مورد گل پیروزی وجود داشت؛ اگر این گل در آن لحظه به ثمر نمی‌رسید، آرسنال در نهایت در زمان دیگری به گل می‌رسید.

این پیروزی به هیچ وجه قانع‌کننده نبود، زیرا آرسنال نتوانست تعداد زیادی شانس گلزنی ایجاد کند یا فوتبال روانی که از آن‌ها انتظار می‌رفت را به نمایش بگذارد. اما باید بپذیریم که این همان چیزی است که آرسنال هست و آن‌ها مدت‌هاست که به این واقعیت رسیده‌اند و شایسته تقدیر هستند که راهی برای رسیدن به موفقیت پیدا کرده و به آن پایبند مانده‌اند.