دیدار چلسی و تاتنهام در دقیقه 70 به اوج خود رسید و پیش از آن، بازی به طرز عجیبی آرام و بی‌روح بود. شرایط جوی نامساعد، که معمولاً می‌تواند هیجان را افزایش دهد، این بار تأثیر معکوس داشت و بازی را به حالتی ساکن و بی‌تحرک کشاند.
در این بازی، کول پامر به دلیل برخوردی که با ماتئوس فرناندس داشت، واکنشی نشان داد که نشان‌دهنده ناامیدی او بود. این برخورد در شرایطی رخ داد که پامر فرصت کمی برای تأثیرگذاری در خط حمله داشت. همچنین، برخورد پامر با کانونر گالاگر که منجر به دریافت کارت زرد دوم او شد، به هیچ وجه نادرست نبود و ناشی از تأخیر او در رسیدن به توپ بود.
تاتنهام در این دیدار عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت. عدم استفاده از ماتئوس فرناندس و ساندرو تونالی در کنار هم پیش از این بازی، می‌توانست به عنوان یک اشتباه بزرگ برای روبرتو دی زربی تلقی شود. پاس‌های یک‌ضرب آن‌ها در میانه میدان، تماشاگران را مجذوب خود کرد.
سوال این بود که آیا این بازی زیبا به نتیجه ملموسی در استمفورد بریج منجر خواهد شد یا خیر. این نتیجه به لطف مایک پندرز به دست آمد که در شرایط بارانی به جای گرفتن توپ، آن را مشت کرد. این تصمیم به وضوح اشتباه بود و منجر به گل اول تاتنهام شد.
پس از گل اول، پامر کارت زرد دوم را دریافت کرد و امیدهای چلسی برای بازگشت به بازی به کلی از بین رفت. گل زیبای متیس تل نیز سه امتیاز را برای تاتنهام تأمین کرد. هواداران چلسی در این بازی امید چندانی نداشتند، زیرا تیمشان به دلیل تصمیمات عجیب آلوانسو نتوانست در بازی نفوذ کند.
انتخاب جئووانی کوندای برای اولین بازی‌اش در این دیدار بزرگ، تصمیمی غیرمنتظره بود. آلوانسو در توضیح این انتخاب گفت: “ما می‌خواهیم تحرک و سیالیت داشته باشیم”. اما این تصمیم به وضوح به ضرر تیم تمام شد. دنی ولبک می‌توانست گزینه بهتری برای جایگزینی جوآو پدرو باشد و به تیم کمک کند تا در خط حمله بهتر عمل کند.
آلوانسو نه تنها در انتخاب بازیکنان اشتباه کرد، بلکه زمان ورود ولبک به میدان نیز بسیار دیر بود. در نهایت، چلسی در این دیدار نتوانست به هیچ نتیجه‌ای دست یابد و اشتباهات سرمربی، امیدهای آن‌ها را به کلی از بین برد.
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.