در هفته جاری گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه شرکت سرمایه‌گذاری RedBird Capital، که سهام‌هایی در باشگاه‌های AC Milan و Toulouse FC دارد، در حال بررسی خرید 70 درصد از باشگاه فوتبال النصر عربستان به قیمت حدود 267 میلیون دلار است. بر اساس شرایط گزارش شده، کریستیانو رونالدو نیز 20 درصد دیگر از این باشگاه را در اختیار خواهد داشت.
در صورت نهایی شدن این معامله، RedBird به دومین گروه آمریکایی تبدیل می‌شود که مالک یک باشگاه سعودی می‌شود. گروه هاربرگ در جولای 2025، 100 درصد از باشگاه الکولود را خریداری کرد.
اما چرا سرمایه‌گذاران آمریکایی مانند RedBird و گروه هاربرگ به خرید باشگاه‌های فوتبال سعودی روی آورده‌اند و نه تیم‌های موجود در بازارهای معتبرتر مانند انگلستان، فرانسه، ایتالیا یا اسپانیا؟ پاسخ ساده است: ارزش. باشگاه‌های سعودی به مراتب ارزان‌تر از باشگاه‌های لیگ‌های پنج‌گانه معتبر قیمت‌گذاری شده‌اند. اگر النصر با ارزشی که RedBird در حال بررسی آن است معامله شود، این باشگاه با ارزشی معادل 2.3 برابر درآمد خود معامله خواهد شد. الهلال، که 70 درصد آن به سرمایه‌دار سعودی، شاهزاده الولید بن طلال، به قیمت 373 میلیون دلار فروخته شده، با ارزشی معادل 1.1 برابر درآمد خود معامله شده است.
در مقایسه با معاملات اخیر لیگ برتر، ارزش نسبی در عربستان به وضوح مشخص می‌شود. باشگاه‌های لیورپول، منچستریونایتد و چلسی در پنج سال گذشته با ارزشی بیش از 5 برابر درآمد خود معامله شده‌اند.
برای سرمایه‌گذاران آمریکایی مانند RedBird و گروه هاربرگ، نظریه ساده است: خرید باشگاه‌های سعودی با ارزشی نسبتاً پایین و انتظار برای افزایش علاقه جهانی به فوتبال سعودی و در نتیجه افزایش ارزش باشگاه‌ها.
تعهد دولت سعودی به افزایش جذابیت جهانی فوتبال در کشور نیز احتمالاً یکی دیگر از عوامل جلب توجه سرمایه‌گذاران آمریکایی است. جام جهانی 2034 در این کشور برگزار خواهد شد و 15 استادیوم در پنج شهر برای این رویداد ساخته می‌شود. همچنین، جام جهانی باشگاه‌ها در سال 2025 توسط صندوق سرمایه‌گذاری عمومی این کشور (PIF) حمایت می‌شود، که مالک باشگاه نیوکاسل یونایتد نیز هست. PIF همچنین به خرید در کانال‌هایی که فوتبال را به طرفداران می‌رساند، پرداخته و در حال هدایت خرید شرکت الکترونیک آرتز است.
نفوذی که دولت سعودی در سطوح مختلف اکوسیستم فوتبال دارد، از فدراسیون‌ها تا باشگاه‌ها و پخش‌کنندگان، به هر سرمایه‌گذاری اطمینان می‌دهد که لیگ داخلی سعودی به خوبی برای رشد در مقیاس و نفوذ جهانی در سال‌های آینده آماده است. در واقع، یک سرمایه‌گذار به یک لیگ می‌پیوندد که تمام مزایای ممکن را برای چالش‌کشی به هژمونی فوتبال اروپا دارد.
با این حال، نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد تعهد دولت سعودی به ورزش به اندازه‌ای که ابتدا تصور می‌شد، محکم نیست. باشگاه‌های سعودی در پنجره‌های نقل و انتقالات اخیر به شدت هزینه‌های خود را کاهش داده‌اند. النصر تنها یک خرید در تابستان امسال داشت که شامل هافبک دفاعی سامو کاستا به قیمت حدود 22 میلیون یورو بود. در مقایسه با تابستان 2023 که بازیکنانی مانند سادیو مانه، آیمریک لاپورت و اوتاوio به قیمت بیش از 100 میلیون یورو خریداری شدند، مشخص است که هزینه‌ها در این کشور در حال کاهش است. پایان حمایت مالی از LIV Golf و حذف ورزش از حوزه‌های تمرکز استراتژی منتشر شده PIF برای سال‌های 2026-2030 نیز نشان‌دهنده کاهش علاقه دولت سعودی به ورزش است.
این عقب‌نشینی از سرمایه‌گذاری در ورزش توسط دولت سعودی، علاقه گزارش شده RedBird به النصر را به ویژه جالب می‌کند. اگر ورزش به اولویت کمتری برای سعودی‌ها تبدیل شود، ممکن است اکنون زمان مناسبی برای خرید یک باشگاه باشد، در حالی که دولت سعودی به طور خاص به فروش آن ترغیب شده است. اما سوال این است که آیا لیگ حرفه‌ای سعودی می‌تواند به رشد مورد انتظار سرمایه‌گذاران دست یابد، بدون اینکه تعهد محکم دولت سعودی به افزایش نفوذ و جذابیت جهانی فوتبال سعودی وجود داشته باشد؟
با این حال، جهت‌گیری واضح است. دولت سعودی به نظر می‌رسد که مایل به ادامه ساخت زیرساخت‌ها – جام جهانی، قراردادهای پخش، همکاری‌های فیفا – باشد، در حالی که هزینه‌های اداره باشگاه‌ها را به مالکان خصوصی واگذار می‌کند. برای سرمایه‌گذاران آمریکایی، این هم فرصت و هم ریسک است: آن‌ها به طور ارزان به یک لیگ می‌پیوندند که بزرگ‌ترین حامی آن از پرداخت هزینه‌ها عقب‌نشینی می‌کند.
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.