در گذشته، خرید یک پیراهن فوتبال به معنای این بود که می‌توانستید انتظار داشته باشید تیم شما آن را برای بیش از یک فصل بپوشد. پیراهن معروف آرسنال با طرح موزی از 1991 تا 1993 مورد استفاده قرار گرفت و پیراهن آبی و سفید منچستریونایتد نیز در فصل‌های 1990/91 و 1991/92 پوشیده شد. هواداران می‌توانستند بدون نگرانی از قدیمی شدن پیراهن، آن را خریداری کنند.
امروز، فوتبال به شکلی متفاوت عمل می‌کند. هر تابستان شاهد رونمایی جدیدی هستیم، مجموعه‌ای از عکس‌های تبلیغاتی و توضیحاتی درباره اینکه چگونه پیراهن جدید یک نماد محلی، ویژگی معماری یا سالگردی خاص را جشن می‌گیرد. پیراهن خانگی به همراه پیراهن‌های مهمان و سوم، اغلب با نسخه‌های ویژه همراه است.
این یک تجارت سودآور است، اما همچنین دشوار است که با اهداف زیست‌محیطی فوتبال سازگار شود. باشگاه برنتفورد نشان داده است که رویکرد دیگری ممکن است. پیراهن خانگی جدید آن‌ها که در جولای 2026 رونمایی شد، در طول فصل‌های 2026/27 و 2027/28 مورد استفاده قرار خواهد گرفت. این پیراهن که توسط برند جومای اسپانیا از پلی‌استر بازیافتی تولید شده، سیاست باشگاه در حفظ پیراهن‌ها برای چندین فصل را ادامه می‌دهد.
سوال واضح این است که اگر 19 باشگاه دیگر لیگ برتر نیز همین رویکرد را دنبال کنند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ طبق نظرسنجی قیمت‌های سال 2026/27، میانگین قیمت پیراهن خانگی بزرگسالان در لیگ برتر حدود 77 پوند است. تاتنهام 90 پوند و آرسنال، لیورپول و هر دو باشگاه منچستری 85 پوند دریافت می‌کنند.
برای هواداری که هر ساله پیراهن جدیدی خریداری می‌کند، چرخه دو ساله می‌تواند هزینه‌ها را از 154 پوند به 77 پوند در دو فصل کاهش دهد، به شرطی که قیمت‌ها ثابت بمانند. کسانی که هر ساله پیراهن خانگی، مهمان و سوم خریداری می‌کنند، می‌توانند صرفه‌جویی بیشتری داشته باشند، به شرطی که باشگاه‌ها هر سه طرح را حفظ کنند و هواداران پول خود را صرف دیگر کالاها نکنند.
محاسبات تجاری برای باشگاه‌ها چندان ساده نیست. رونمایی‌های جدید باعث ایجاد تبلیغات، تشویق به خریدهای مکرر و فراهم کردن فرصت‌های منظم برای تولیدکنندگان به منظور بازگشت هزینه‌های سنگین پرداختی برای حقوق اسپانسری می‌شود. آیا می‌دانستید که هر سال 100,000 تن پوشاک ورزشی در بریتانیا به زباله‌دان‌ها می‌رود؟
چرخه دو ساله می‌تواند فروش را از هوادارانی که به طور عادی هر طراحی جدید را خریداری می‌کنند، کاهش دهد. به طور مشابه، در دسترس بودن طولانی‌تر ممکن است مشتریانی را جذب کند که مایل به پرداخت 80 پوند برای پیراهنی با چند ماه استفاده رسمی باقی‌مانده نیستند.
بدون آمار دقیق فروش، هیچ‌کس نمی‌تواند به طور قطع پیش‌بینی کند که تأثیر خالص بر درآمد باشگاه‌ها چگونه خواهد بود. استدلال زیست‌محیطی نیز به همین ترتیب بستگی به واکنش هواداران دارد. حفظ همان طراحی برای دو فصل تنها زمانی مزیت معناداری دارد که تولید و مصرف کلی را کاهش دهد، نه اینکه فقط نحوه رونمایی جدید پیراهن‌ها را تغییر دهد.
تغییر این چرخه بیشتر به مسائل تجاری مربوط می‌شود تا فنی. تغییرات اسپانسری، قراردادهای تولیدکننده و تقاضا برای کالاهای تازه، همگی چرخه‌های طولانی‌تر پیراهن‌ها را پیچیده می‌کنند. بازگشت موقت برنتفورد به پیراهن خانگی سالانه در 2025/26 به وضوح این موضوع را نشان داد.
با این حال، باشگاه‌های فوتبال به طور فزاینده‌ای اعتبارهای پایداری خود را ترویج می‌کنند در حالی که از هواداران می‌خواهند هر تابستان پیراهن‌های پلی‌استر کاملاً قابل استفاده را تعویض کنند. برنتفورد نشان داده است که چرخه سالانه الزامی نیست. سوال برای بقیه لیگ برتر این است که آیا فروش یک پیراهن جدید هر سال به اندازه کافی مهم است که هزینه‌های زیست‌محیطی را توجیه کند.
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.