در مورد منچسترسیتی هیچ مجازات کاملی وجود ندارد. همه بر این موضوع توافق دارند که در صورت ناکامی در درخواست تجدیدنظر، این تیم باید مجازات شود. اما اینکه این مجازات شامل اخراج، کسر امتیاز، جریمه سنگین یا ممنوعیت نقل و انتقالات باشد، همواره عواقبی برای طرف‌های بی‌گناه به همراه خواهد داشت.
بازیکنان و مربی، که فرض بر این است که هیچ کار اشتباهی نکرده‌اند، اولین کسانی هستند که تحت تأثیر قرار می‌گیرند. هر مجازتی بر روی حرفه آن‌ها تأثیر منفی خواهد گذاشت. جریمه‌ای که معادل با ۹۰۰ میلیون پوند به عنوان رقم «تقلبی» اسپانسری باشد، منطقی به نظر می‌رسد، اما چطور باید این مبلغ توزیع شود؟ آیا باید بر اساس خساراتی که تیم‌های لیگ برتر به دلیل تقلب‌های منچسترسیتی متحمل شده‌اند، تقسیم شود؟ و چه درباره تیم‌هایی که به خاطر منچسترسیتی به دسته پایین‌تر relegated شدند؟ آیا باید این خسارات به تمام سطوح فوتبال منتقل شود؟
اعمال ممنوعیت‌های نقل و انتقالاتی به نظر منطقی می‌رسد، اما چه می‌شود اگر تمام بازیکنان آن‌ها در اولین پنجره نقل و انتقالات بروند و آن‌ها نتوانند تیمی را بدون فرستادن بازیکنان ۱۴ ساله به میدان تشکیل دهند؟
تنزل به دسته پایین‌تر لیگ برتر برای لیگ فوتبال انگلیس (EFL) نیز مشکل‌ساز خواهد بود، زیرا این به معنای از دست دادن یک جایگاه صعود برای فصل آینده است. چگونه می‌توان مجازاتی برای منچسترسیتی تعیین کرد که به ۲۴ باشگاه دیگر آسیب نرساند؟
مجازات‌های گذشته به شکل حذف عناوین منچسترسیتی نیز مشکلات خاص خود را دارد. دنی میلس، مدافع سابق منچسترسیتی، به این نکته اشاره کرده و می‌گوید که این مجازات «بی‌اهمیت» است. او در مصاحبه‌ای گفت: «این مشکل است. شما فرض می‌کنید که بعد از سال ۲۰۱۸، از نظر مالی وضعیت خوبی داشتند. اما این تنها به دلیل پایه بزرگتری بود که از قبل داشتند. شما چگونه خط را مشخص می‌کنید که این مزایا پس از ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ چگونه به آن‌ها کمک کرده است؟»
او ادامه داد: «هیچ راه‌حل کاملی در این مورد وجود ندارد. باید خطی کشیده شود و گفته شود که تا این نقطه، این قوانین نقض شده‌اند و بنابراین، این مجازات باید اعمال شود زیرا نمی‌توانیم به صورت گذشته‌نگر عمل کنیم، زیرا این بی‌فایده است.»
میلس همچنین افزود: «شما می‌توانید عناوین را بگیرید، اما این بی‌اهمیت است. شما می‌توانید مدال‌ها و جوایز را از بازیکنان بگیرید، اما این بی‌اهمیت است. آن‌ها این لحظات را تجربه کرده‌اند و از آن‌ها لذت برده‌اند. اگر کسی بخواهد مدال کارلینگ کاپ من را بگیرد، بیاید بگیرد. من هنوز هم کارلینگ کاپ را برده‌ام.»
او در نهایت به این نکته اشاره کرد که مجازات‌های گذشته‌نگر بسیار دشوار است و باید به فکر مجازات و حکم برای آینده باشیم. در حالی که بازیکنان ممکن است فکر کنند که حذف مدال‌هایشان «بی‌اهمیت» است، این موضوع درباره آن‌ها نیست. این باشگاه است که باید عواقب را تحمل کند و باید به عنوان یک مثال مطرح شود.
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.