سفر به یک بازی خارج از خانه با قطار تجربه‌ای دلپذیر و خاص است. چهره‌های آشنا که در ایستگاه جمع می‌شوند، پیش‌بینی‌های خوشبینانه درباره نتیجه بازی و اولین دیدار با یک شهر ناآشنا از پنجره واگن، همه و همه بخشی از این تجربه را تشکیل می‌دهند.
برای بسیاری از هواداران، این سفر بخشی از روز بازی است. ساعاتی که با دوستان گذرانده می‌شود، صحبت درباره فوتبال، یادآوری پیروزی‌های گذشته و انتظار برای یک بعدازظهر به یادماندنی. حتی اگر بازی خود به خوبی پیش نرود، حداقل روز خارج از خانه ارزشمند بوده است.
این تجربه ارزش حفظ کردن را دارد و با همکاری کمی از سوی مقامات فوتبال و صنعت حمل و نقل، می‌تواند به مراتب قابل دسترس‌تر شود.
سفر با قطار به جای خودرو می‌تواند تأثیرات زیست‌محیطی دنبال کردن یک تیم فوتبال را به طور قابل توجهی کاهش دهد. اما موانع زیادی برای هوادارانی که می‌خواهند این انتخاب را داشته باشند وجود دارد؛ از جمله بلیط‌های گران‌قیمت، خدمات نامعتبر، اتصالات نامناسب و زمان‌های شروع بازی که به نظر می‌رسد بدون توجه به نیازهای هواداران تعیین شده‌اند.
با این حال، تمایل به تغییر بیشتر از آن چیزی است که بسیاری تصور می‌کنند. تحقیقی که در سپتامبر 2025 توسط ابتکار «من با قطار آمدم» منتشر شد، تخمین زده است که هواداران در بریتانیا سالانه 34 میلیون سفر رفت و برگشت به بازی‌های فوتبال با مدت زمان بیش از یک ساعت انجام می‌دهند که بیش از نیمی از آن‌ها با خودرو انجام می‌شود.
نکته مهم این است که 83 درصد از هواداران مسافرتی که مورد بررسی قرار گرفتند، گفتند که مایلند بیشتر از قطار استفاده کنند و 77 درصد خواهان انتخاب‌های زیست‌محیطی‌تر هستند.
این یافته‌ها باید فرضیه‌ای را به چالش بکشند که هواداران فوتبال به کاهش تأثیرات زیست‌محیطی خود علاقه‌ای ندارند. بسیاری از آن‌ها از این فرصت استقبال می‌کنند؛ آن‌ها فقط به یک راه عملی برای انجام آن نیاز دارند.
گزارش مذکور پتانسیل انتقال 10 میلیون سفر سالانه فوتبال از جاده به ریل تا سال 2035 را شناسایی کرده است، به شرطی که مشوق‌ها و بهبودهای مناسبی معرفی شوند. پیشنهادات شامل بلیط‌های ریلی با تخفیف در روز بازی، بلیط‌های انعطاف‌پذیر هنگام تغییر زمان بازی‌ها و اطلاعات واضح‌تر درباره گزینه‌های حمل و نقل عمومی بود.
هیچ یک از این پیشنهادات نیاز به کنار گذاشتن سنت‌هایی که پیگیری فوتبال را لذت‌بخش می‌کند، ندارد. در واقع، این تغییرات می‌توانند روزهای خارج از خانه را بهتر کنند.
تفاوت بین گذراندن چند ساعت پشت فرمان، مواجهه با ترافیک بزرگراه و جستجوی پارکینگ و سفر با دوستان در قطار قابل توجه است. سفر با قطار فرصتی برای استراحت، اجتماعی شدن و لذت بردن از روز بدون نیاز به تعیین یک راننده مشخص فراهم می‌کند.
البته، این استدلال زمانی که هزینه بلیط رفت و برگشت بسیار بالا باشد یا آخرین سرویس قبل از سوت پایان بازی حرکت کند، کمتر قانع‌کننده می‌شود.
تحقیقی که در سال 2025 توسط Away End، با همکاری شبکه Cool Down Sport for Climate Action و حمایت Pledgeball انجام شد، نشان داد که این مشکل چقدر جدی است.
آیا می‌دانستید که سالانه 100,000 تن پوشاک ورزشی تنها در بریتانیا به زباله‌دان‌ها می‌رود؟
بررسی 1,656 بازی از فصل 2024/25 لیگ فوتبال انگلیس نشان داد که هواداران در تلاش برای تکمیل سفرهای خارج از خانه با استفاده از حمل و نقل عمومی با مشکلات گسترده‌ای مواجه هستند. مدل‌سازی آن‌ها نشان داد که خدمات ناکافی و زمان‌بندی نامناسب می‌تواند هواداران را با هزینه‌های اضافی قابل توجهی برای اقامت مواجه کند یا آن‌ها را به استفاده از وسایل نقلیه آلاینده‌تر سوق دهد. این گزارش تخمین زد که حل این مشکل می‌تواند تا 23,000 تن از انتشار دی‌اکسید کربن معادل جلوگیری کند، بسته به واکنش هواداران.
تصمیمات زمان‌بندی فوتبال به طور مرکزی به این مشکل مربوط می‌شود. یک بازی در بعدازظهر شنبه ممکن است فرصت‌های زیادی برای بازگشت به خانه به هواداران ارائه دهد. اما اگر همان بازی به زمان شب تغییر کند، گزینه‌های موجود می‌تواند به طور قابل توجهی کاهش یابد.
پخش‌کنندگان تلویزیونی منافع تجاری مشروعی دارند، اما این منافع نباید به طور مکرر نیازهای هوادارانی که به تماشای بازی می‌روند را نادیده بگیرد.
در نظرسنجی 2026 از سوی Trust هواداران تاتنهام، 95 درصد از پاسخ‌دهندگان مستقر در بریتانیا موافقت کردند که باید توجه بیشتری به هواداران حاضر در بازی‌ها هنگام تغییر زمان بازی‌ها برای تلویزیون داده شود. 40 درصد از آن‌ها گزارش دادند که به دلیل تغییر زمان بازی، نتوانسته‌اند حداقل یک بازی را تماشا کنند.
هواداران نباید مجبور باشند بین تماشای تیم خود و بازگشت به خانه در یک ساعت معقول انتخاب کنند.
نشانه‌های امیدوارکننده‌ای وجود دارد که فوتبال در حال جدی‌تر گرفتن این مسئله است. در آگوست 2026، یوفا راهنمایی‌های جدیدی برای اندازه‌گیری انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از سفر تماشاگران معرفی کرد که با همکاری لیگ برتر و نهادهای حاکم بر لیگ‌های برتر فرانسه و آلمان توسعه یافته است.
این روش‌شناسی تشویق می‌کند که باشگاه‌ها درک کنند هواداران چگونه سفر می‌کنند و فرصت‌هایی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای از طریق اطلاعات بهتر، همکاری با حمل و نقل عمومی و مشوق‌ها شناسایی کنند.
اندازه‌گیری این مشکل به طور خودکار آن را حل نمی‌کند، اما به باشگاه‌ها پایه‌ای قوی‌تر برای ایجاد بهبودها می‌دهد.
انجمن هواداران فوتبال همچنین با گروه تحویل ریلی همکاری کرده است تا شواهدی درباره تجربیات هواداران در سفر با قطار جمع‌آوری کند، از جمله مشکلاتی که توسط ترتیبات بلیط و خدمات روز بازی ایجاد می‌شود.
گام بعدی تبدیل این درک به تغییرات معنادار است.
باشگاه‌ها می‌توانند بلیط‌های ریلی با تخفیف مذاکره کنند، اطلاعات سفر را بهبود بخشند و با اپراتورها هماهنگ کنند زمانی که تعداد زیادی از هواداران انتظار می‌رود. پخش‌کنندگان و لیگ‌ها می‌توانند هنگام زمان‌بندی بازی‌ها، توجه بیشتری به سفرهای بازگشت داشته باشند. اپراتورهای قطار می‌توانند ظرفیت اضافی یا خدمات دیرتر را در صورت توجیه تقاضا ارائه دهند.
هواداران نیز نقشی دارند. سفر با هم، بررسی گزینه‌های ریلی قبل از اینکه به طور خودکار به کلیدهای خودرو دست بزنند و مطرح کردن مشکلات حمل و نقل از طریق انجمن‌های هواداری می‌تواند کمک کند. سازمان‌هایی مانند Pledgeball فرصت‌هایی برای تبدیل نگرانی‌های زیست‌محیطی فردی به اقدام جمعی فراهم می‌کنند.
هیچ‌کس نباید به خاطر رانندگی احساس گناه کند، زمانی که حمل و نقل عمومی به شدت گران، غیرقابل دسترس یا به سادگی در دسترس نیست. مسئولیت بهبود این گزینه‌ها نمی‌تواند به طور کامل بر عهده هواداران باشد.
اما دانستن اینکه بسیاری از هواداران دیگر از رویکرد متفاوتی استقبال می‌کنند، دلگرم‌کننده است. فوتبال همیشه درباره تجربیات مشترک بوده است. با برنامه‌ریزی بهتر، سفر به ورزشگاه می‌تواند یکی از لذت‌بخش‌ترین بخش‌های حمایت از یک تیم باشد و در عین حال آسیب کمتری به سیاره وارد کند.
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.