انتقاد لیساندرو مارتینز از جیسون ویلکاکس، مدیر فوتبال منچستریونایتد، به شدت بر چهره او تاثیر منفی گذاشت. اما وضعیت ترکیب تیمی که منچستریونایتد برای سفر به کومو با خود برد، به مراتب بدتر از این بود.
یک هفته پس از انتقاد مارتینز از ویلکاکس به دنبال شکست مقابل اتلتیکو مادرید، منچستریونایتد به ایتالیا سفر کرد تا در لیگ قهرمانان به دنبال جبران باشد. تنها مسافری که باید احساس ناراحتی بیشتری نسبت به مایکل کریرک میکرد، ویلکاکس بود.
وظیفه کریرک این است که تیمی را به میدان بفرستد که بتواند در شب چهارشنبه کومو را شکست دهد. این بر عهده ویلکاکس بود که در تابستان بهترین شانس را برای موفقیت سرمربی فراهم کند. کریرک ممکن است شکست بخورد، اما ویلکاکس به طور قطع شکست خورده است.
حتی با در نظر گرفتن همه چیزهایی که درباره ویلکاکس و تیمش میدانیم، چه نتیجه دیگری میتوان از دیدن چهار مدافع ارشد که در میلان پیاده شدند، گرفت؟ یکی از آنها نزدیک به ۱۱ ماه است که بازی نکرده است. غیبت ماتیاس دی لیخت از نوامبر سال گذشته، هری مگوایر را به تنها مدافع مرکزی ثابت تبدیل کرده است و دیوگو دالوت و نوسیر مزراوی نیز این گروه را تکمیل میکنند.
در خط حمله نیز وضعیت به همین منوال است و شاید بدتر. منچستریونایتد هیچ مهاجم تخصصی ندارد. این موضوع نباید نادیده گرفته شود. کریرک تنها میتواند شانه بالا بیندازد و ادامه دهد، اما در نهایت باید مسئولیت این کمبودهای واضح را بپذیرد.
نگرانیها درباره وضعیت بدنی بنجامین سسکو ناگهان پس از پنجره نقل و انتقالات به وجود نیامده است؛ این موضوع از تابستان مشخص بود که این مهاجم با آسیبدیدگی در ناحیه ساق پا دست و پنجه نرم میکند. تنها سوال باقیمانده این است که او برای چه مدت غایب خواهد بود.
حتی اگر قابلیت اطمینان او قبل از فصل در شک و تردید نبود، سسکو به رقابت و پوشش نیاز داشت و شایسته آن بود. اما ویلکاکس به گونهای دیگر فکر میکرد و معتقد بود کریرک میتواند گزینههای جایگزین را در تیم موجود پیدا کند.
این موضوع تا حدی درست است. برایان امبئومو و ماتئوس کونیا میتوانند در خط حمله بازی کنند. و شاید جاشوا زیرکزی، در حالی که ما همچنان در تلاشیم تا بفهمیم او واقعاً چه کسی است.
اما هیچیک از این مهاجمان هرگز راحت به نظر نمیرسند که خط حمله منچستریونایتد را رهبری کنند، زیرا آنها مهاجم مرکزی نیستند. بله، کریرک با لیست بلندی از مصدومان مواجه است که به نظر میرسد منچستریونایتد را غافلگیر کرده است، گویی این موضوع چیزی نیست که هر باشگاهی در هر سطحی در طول فصل با آن مواجه شود.
تکیه بر حداقل یکسوم از نه بازیکن غایب در کومو، با توجه به تاریخچه آنها، به اندازهای سادهلوحانه است که میتواند به اخراج منجر شود. همچنین ناتوانی ویلکاکس در چندوظیفهای در بازار نقل و انتقالات نیز به همین شکل است.
منچستریونایتد به نظر میرسد خود را پیشگام میداند و تنها بر روی یک واحد در هر پنجره تمرکز میکند. البته خط میانی به توجه بیشتری در تابستان نیاز داشت، اما نادیده گرفتن کمبودهای فاحش در دیگر نقاط، کریرک را در موقعیت دشواری قرار داده است.
ویلکاکس به نظر میرسد در موقعیت خود ایمن است و از سطحی از امنیت شغلی که به خاطر جیم راتفیلد به دست آورده، لذت میبرد. اما نه هر مدیر فوتبالی – حداقل آنهایی که شجاعت اعتقادات خود را دارند – حاضرند اجازه دهند که رئیس میلیاردرشان در کارشان دخالت کند.
با توجه به ضعف ترکیب منچستریونایتد در آغاز بد نسلساز فصل، به طور حتم عواقبی در پی خواهد داشت، هرچند که احتمالاً نه برای طرف مناسب.





دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.