در حال حاضر، لیگ برتر انگلیس به دوره‌ای با مالکیت پایین تبدیل شده است؛ جایی که برای پیروزی نیازی به داشتن توپ در بیشتر دقایق بازی نیست. طبق آمار اوپتا، این فصل برای اولین بار از سال 2005/06، تعداد تیم‌هایی که با مالکیت 45 درصد یا کمتر پیروز می‌شوند، بیشتر از تیم‌هایی است که با مالکیت بیش از 55 درصد برنده می‌شوند.
لیدز یونایتد تحت هدایت دنیل فارکه، نمونه‌ای کامل از این روند تاکتیکی جدید است. آنها تیمی هستند که در سال 2026 به سختی می‌توان با آنها بازی کرد. آیا ما به توپ نیاز داریم؟ نه، ما می‌توانیم با فیزیک و انرژی خود در میانه میدان، تیم‌ها را تحت فشار قرار دهیم.
در خط حمله، ما با استفاده از سیستم 3-4-3، مدافعان کناری را به جلو می‌فرستیم و مهاجم بزرگ ما دوباره به یک هدف‌زن فوق‌العاده تبدیل شده است.
مدافعان کناری فعال
سیستم 3-4-3 لیدز یونایتد برای تیم‌های حریف در حمله مشکل‌ساز است، زیرا مدافعان کناری با اشتیاق به جلو می‌روند تا از مهاجمان حمایت کنند. در این شرایط، نیکو الودی از مدافع مرکزی به جلو می‌آید تا پاس را برای جیدن بوگل فراهم کند، زیرا این بازیکن انگلیسی با ترفندهای فریبنده‌اش فضای لازم را برای وینگر جلوتر ایجاد می‌کند.
«وینگرها» معمولاً مهاجمی از لیدز هستند که به غیر از دامینیک کالورت-لوین، به سمت کناره‌ها می‌روند تا این مهاجم انگلیسی درون محوطه جعبه باقی بماند. یکی از سه هافبک لیدز نیز می‌تواند این نقش را ایفا کند.
ضربات ایستگاهی و پرتاب‌های اوت
با بررسی تمامی فرصت‌های ایجاد شده توسط لیدز یونایتد، متوجه می‌شویم که تعداد شگفت‌انگیزی از آنها از ضربات ایستگاهی و پرتاب‌های اوت به دست آمده است. این یکی از راه‌هایی است که لیدز می‌تواند با آرسنال رقابت کند: با فیزیک خود.
جالب است که 40 درصد از مجموع گل‌های مورد انتظار لیدز از موقعیت‌های مرده به دست می‌آید. در این شرایط، مدافعان مرکزی الودی و طارق محارموویچ به جلو می‌آیند تا در یک منطقه از زمین ایجاد هرج و مرج کنند. این امر باعث می‌شود که بازیکنان زیادی به آن منطقه جذب شوند و در هوا رقابت کنند، که اغلب به شکست در نبرد هوایی به دلیل قد بلند مدافعان لیدز منجر می‌شود.
تقدیم به کالورت-لوین
بسیار مهم است که تأکید کنیم کالورت-لوین چقدر برای این تیم حیاتی است و چقدر خوب است که او پس از مشکلات مداوم مصدومیت در زمان حضورش در اورتون، در فرم خوبی قرار دارد.
مدافعان کناری و هافبک‌های فارکه تنها می‌توانند به جلو بروند زیرا می‌دانند که یک تهدید محکم در خط حمله وجود دارد که همیشه مدافعان مرکزی را مشغول می‌کند. هر چیزی که آنها انجام می‌دهند، به او کمک می‌کند تا به یک ارسال برسد.
آیا آرسنال باید نگران باشد؟
شاید «نگران» کلمه درستی نباشد. آرسنال به‌وضوح بهترین تیم لیگ است، اما همه ما دیدیم که چگونه برایتون آنها را تحت فشار قرار داد و در فصل گذشته در یک مقطع حساس، زمانی که به نظر می‌رسید کنترل بازی را در دست دارند، شکست خوردند. لیدز یونایتد با کالورت-لوین، مدافعان کناری پرانرژی و فیزیک عجیب خود، تیمی نیست که آرسنال بخواهد پس از آن شکست پیش از وقفه بین‌المللی با آن روبرو شود.
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.