میکل آرتتا، سرمربی آرسنال، به پیشبینی هر سناریویی افتخار میکند، اما او و دیگران هرگز انتظار بازگشت ناگهانی نیوکاسل را نداشتند. اگر این یک تاکتیک عمدی بود، آنگاه متیاس یاسل یک نابغه پنهان است. اما به احتمال زیاد، نیوکاسل تنها به حداقل استانداردهای هوادارانش پاسخ داد در حالی که آرسنال دچار سستی شد.
در نیمه اول، مگپایها به خاطر یک عملکرد ضعیف دیگر که در آن نتوانستند به آرسنال نزدیک شوند، با سوتهای هواداران مواجه شدند. آنها با یک گل عقب بودند و به نظر میرسید که کاملاً فاقد اعتماد به نفس و برنامهای برای بازی هستند.
پس از تعویضهای نیمهوقت، نیوکاسل با انرژی بیشتری به میدان آمد و از همان ابتدا سطح بازی خود را بالا برد. هواداران نیوکاسل انتظار چنین واکنشی را داشتند و میدانستند که زمان لازم برای انتقال به سبک بازی عمودی یاسل وجود دارد. اما هنوز هم برای آنها دشوار است که بفهمند این سبک چه معنایی دارد.
آیا یاسل بود که بازیکنانش را به وجد آورد یا مگپایها خودشان برای نیمه دوم آماده شدند؟ معمولاً مربیان بیشتر از آنچه که شایستهاند اعتبار و سرزنش میگیرند، بنابراین بسیاری این بازگشت را به حساب یاسل میگذارند و تأثیر تعویضهایش را تصادفی نمیدانند.
به هر حال، این بهبود آرسنال را غافلگیر کرد و این موضوع برای آرتتا نگرانکننده بود. آرسنال در این فصل در بهترین فرم خود نبوده و این بار نیز به نظر میرسید که میتواند به راحتی پیروز شود. اما آرتتا از سستی بازیکنانش عصبانی بود.
کاپیتان آرسنال، مارتین اودگارد، با یک اشتباه به نیوکاسل فرصت بازگشت به بازی را داد. او در شرایطی که تحت فشار کمی بود، ضربهای هوایی زد و ویلیام اوسلای با پاس خود، هاروی بارنز را در موقعیتی قرار داد که نیوکاسل را به شادی رساند.
نیوکاسل به خاطر شناسایی اینکه آرسنال تحت فشار است، شایسته تقدیر است. آنها به فشار خود ادامه دادند و این بار نه از طریق تغییر تاکتیک، بلکه با فشار آوردن به آرسنال و ایجاد فشاری که در نیمه اول بر آنها وارد نشده بود.
مالیک تیاه، گلی به ثمر رساند که بیشتر شبیه گلهایی است که معمولاً از آرسنال میبینیم، با آزاد کردن یک مدافع مرکزی برای زدن کرنر و در نهایت گلزنی. فشار همچنان ادامه داشت و آرتتا مجبور شد تغییراتی انجام دهد، یکی از آنها به دلیل مصدومیت نگرانکننده دیوید رایا بود.
تغییرات آرسنال نتوانستند کنترل بازی را به آنها بازگردانند، اما حداقل توانستند بخشی از آن را به اشتراک بگذارند. آرسنال هرگز نتوانست به فرم قبلی خود بازگردد، اما یک لحظه از بازی روان را پیدا کردند که منجر به گل تساوی نونی مادوئکه شد.
عجیب اینجاست که آرسنال به نظر میرسید از این تساوی راضی است. حملهای که انتظار میرفت هرگز به وقوع نپیوست و به نوعی نیوکاسل به گل سوم نزدیکتر به نظر میرسید، حتی اگر آنها نیز از تساوی راضی بودند.
آیا این یک نقطه عطف است؟ فعلاً باید منتظر بمانیم و ببینیم. شدت بهبود نیوکاسل امیدوارکننده بود، اما از سطح غیرقابل قبول نیمه اول ناشی میشد. قضاوتها به زودی انجام خواهد شد، زیرا منچستریونایتد و ساندرلند در دو هفته آینده به ورزشگاه سنتجیمز میآیند.
نتیجهگیری نگرانکنندهای از تابستانی که به نظر میرسید «دقیقاً طبق برنامه» پیش رفته، این است که هیچ یک از بازیکنان خط میانی در نیمه دوم به تیم اضافه نشدهاند و تنها دو نفر از آنها در ترکیب اصلی قرار داشتند. هواداران نیوکاسل قبول دارند که یاسل به خاطر ناکامیهای بالادستیاش محدود شده، اما او هنوز هم باید از این وضعیت بد بهتر استفاده کند. نگهداشتن آرسنال باید شروعی برای بهبود پایدار باشد، در حالی که آرسنال باید مطمئن شود که دوباره فریب نمیخورد.





دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.